BARIŞ MANÇO'nun Değerli Anısına...

Kadını, erkeği bilhassa çocuklar ve gençler olarak milletçe çok üzüldük. Ama insan tam olarak ancak kendi duygularını biliyor. Hissettiğim duygu yoğunluğunu bugün gibi hatırlıyorum. Bütün ölümler erkendir ama Barış Manço'nun ölümü gerçekten erkendi. Veya biz onu kaybetmeye hazır değildik. Cenaze törenine katılamadığım için adeta konuşlandığım radyonun başında program muhabirinin yaptığı her ropörtajdan sonra çalmaya başladığı her şarkı ile benim yüreğim yeniden yeniden kabarıyordu.

Barış Manço, kelimenin tam anlamıyla halka malolmuş, sevilen bir insandı. Çocuklar ve eğitim için televizyonu ve sanatını çok yararlı ve verimli bir şekilde kullandı. O'nun şarkıları, salt eğlence maksatlı şarkılar değildi. Eğlendirirken eğitmek amacını da güdüyordu. Neşeyle, coşkuyla ve aşkla ördüğü şarkılarında arkadaşlık, sevgi ve saygıyı en güzel kelimelerle kurduğu en zarif cümlelerle anlatırdı.

KAHVERENGİ' nin Suçu Ne...

Hiç bir rengin hak'kı bu kadar yenmemiştir. Kahverengi'den sözediyorum. Bir kaç yıl önce kızı iş görüşmelerine giden bir arkadaşımla sohbet ederken, kahverengi kıyafetlerin kişiyi pasif ve silik gösterdiğini, bu sebeple mülâkat sırasında adayların kahverengi kıyafet giymemeleri gerektiğini, kızının buna dikkat ettiğini uzun uzun anlatmıştı. O gün sevdiğim bir rengin bu kadar aşağılanması zoruma gitmişti.

Ancak, bu konuyla ilgili olarak yapılmış bir araştırma raporunu vaktiyle gazetemde okuduğum için -kahverenginin suçundan- haberdardım. Bilimsel verilere dayandığı için sevdiğim rengin aleyhinde atıp tutan arkadaşımı dinlerken sakin kalabildim.