ÇEVRE BİLİNCİ...İnsanı Yaşatmak...

Yazılı ve görsel basında gün geçmiyor ki, çevreciler ve onların organize ettiği köylülerin pankartlı, sloganlı gösterilerini görmeyelim. Çeşitli maden ve mermer ocakları için oyulan dağlara, yok edilen ormanlara, kirlenen derelere yenilerinin eklenmemesi için en azından mevcudu korumak için bir araya gelmiş bu insanlar geleceğe umutla bakmamızı sağlıyor.

Aslında, bugün halkın karşı çıktığı işler ilk defa yapılmıyor. Zonguldak Kömür Ocakları o kadar uzun yıllardır kazılıyor ki; açılan ocaklarla şehrin altı olduğu gibi oyulmuş vaziyette. Halen kullandığımız yollar, köprüler, barajlar, santraller de bir zamanlar yapıldı ve biz de iftihar ettik. 

ŞEHİR...KALDIRIMLAR...ÇEVREMİZ!!!

İstanbul'da hayat korkunç bir hızla akıp, gidiyor. Hızla akan zaman ile birlikte İstanbul'da dönüşüyor, değişiyor. Sokağa her çıkışımda mutlaka bir şeylere şaşırıyorum. Geçen gün yaya kaldırımında yürürken farklı duygular yaşadığımı hissettim. Yürürken başım ve bedenim daha bir dik ve adımlarımı daha bir güvenli atıyordum. Bu durumun epey bir süredir devam ettiğini de hatırladım. "Enteresan!" dedim, kendi kendime. 

Son zamanlarda bana bir hal oldu; kaldırımda yürürken kendini beğenmiş gibi bir haller, etrafa yukarıdan bakmalar, bulutların üzerinde yürüyormuş gibi hissetmeler. Hiç hayra yormadım! ama kendi hayatımda ne olmuş, olabilir ki; bilinç altına süpürüp, kendimden bile sakladığım. Hangi mutluluğu yaşıyorum da benim haberim yok. 

ÇÖPLERİMİZ İZİMİZDİR!!!

Belde belediyesi, "ÇEVREMİZİ TEMİZ TUTALIM", "YERLERE ÇÖP ATMAYIN" yazılı levhaları sahil yolu boyunca belli aralıklarla diktirmiş. Levhalardaki yazıların şablonu standart ve her yerde rastlanılan bir yazı olması hasebiyle -zannedersem- kanıksanmış, insanları etkilemiyor. Bunu da yol kenarlarına savrulmuş pet şişe, naylon poşet ve uçuşan ambalaj kağıtlarından oluşan çöplerden anlamak mümkün.

Yol boyunca gördüğüm uçuşan ambalaj kağıtları, naylon torbalar ve pet şişeler fotoğrafta olmayınca yalancı durumuna mı düştüm? 

Bisikletle katettiğim yol boyunca gördüğüm bu levhaların arasında farklı bir levha dikkatimi çekti. Levhada, "ÇÖPÜNÜZ DEĞİL İZİNİZ KALSIN" yazıyordu. Diğer standart -çöp atmayın- yazılarından sonra bu veciz söz bana çok değişik geldi. Hem hoşuma gitti hem de düşünmeye sevk etti. Düşündüğüm de şu! levhayı okuyan piknikçilerin bu cümleden ne anlayacakları.