22 Mayıs 2015 Cuma

GÖREN ENGELLİLER...

Geçen hafta erkek kardeşimle ailevi bir meselenin halli için sabahın erken saatlerinde dışarıda buluşmuştuk. Sonrasında kahvaltı yapmak üzere eve dönerken yolumuz üzerindeki yaya geçidinin başında durmak zorunda kaldık. Yeşil ışığın yanmasını beklerken bir yandan da o sabah yaşadıklarımızı konuşuyorduk. Bu arada, kaldırımdaki sarı yer kaplamalarına gözüm ilişti. Ayakkabımın tabanında kabarıklıkları hissedince gayrı ihtiyari gülümsedim. Çünkü, o günlerde gazetede okuduğum bir haber aklıma gelmişti.


Ayağımızın altındaki sarı kabartma desenli kaplamaları işaret ederek, okuduğum haberi kardeşime anlatmaya koyuldum. Bir ilçede görme engelliler için yönlendirme taşlarını döşeyen yetkili elemanın anlattığına göre ilçenin belediye başkanı, kabartma taşların engelli olmayan diğer insanlara rahatsızlık vereceğini düşündüğünden vatandaşların şikayetlerine maruz kalmamak için taşları döşetmek istememiş.

Görme engelli insanların yaya kaldırımlarında başkalarının yardımına ihtiyaç duymadan rahatlıkla yürüyebilmelerini teminen düşünülmüş yönlendirme taşları iki değişik desende üretilmiş. Yaya kaldırımı üzerinde yolun devam ettiğini anlatan çizgili -devam- taşları, yaya kaldırımının bittiği noktalarda ise yuvarlak kabartmalı taşlar döşeniyor. Günümüzde toplumlar öncelikle engelli bireylere sağladıkları konfor ile onların yaşam standartlarını yükselttikleri nisbette medeni toplum sıfatını kazanıyorlar. Bu sebeple, öncelikle engelsiz insanların rahatını düşünen belediye başkanının davranışı gülüp, geçilecek bir şey değil ama elden ne gelir!


Kardeşim yüzünde giderek genişleyen bir gülümseme ile lafımın bitmesini sabırsızlıkla beklediğini ima eden bir şekilde başını sallarken;
-O da bir şey mi? Bende daha enteresanı var, dedi.
Kardeşimin anlattığına göre bir başka belediye başkanlığı da taşların döşeme işini ehliyetsiz kişilere vermiş. Eğitimsiz elemanlar iki çeşit desenli olan bu taşların kaldırıma süs olacağını zannettikleri için yönlendirme taşlarını bir noktalı, bir çizgili olarak yerleştirerek kaldırımlara estetik bir görüntü kazandırdıklarını düşünmüşler. Vah! ki ne vah!


Ancak, bugün konuya uygun fotoğraf aramak için girdiğim google sayfalarında öyle fotoğraflar gördüm ki; kardeşimle paylaştığımız belediye başkanlarının haberlerine rahmet okutur. Mesela, kaldırımın ortasına döşenmiş çizgili (devam) taşlarının yolunu kesen elektrik direği ile otobüs durağı. Yanlışlık bunlarla da bitmiyor. İmam-cemaat ilişkisinde olduğu gibi, devlet engellinin yoluna direk-durak dikerse, cemaatte arabasını park eder.


Ağlanacak halimize gülmek bize yakışmaz, hele ki; konu engelli kardeşlerimizi ilgilendiriyorsa. Lakin, Hoca Nasreddin'in meşhur fıkralarından birinde bahsi geçen "Dostlar alışverişde görsün" mantığıyla işlerini yürütenlerle başetmenin zorluğu ve yaşadığımız müddetçe bize lazım olacak sinirlerimizin selameti için gülmekten başka çaremiz yok.






LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...