22 Kasım 2012 Perşembe

FERYADA GÜCÜM YOK...Feryatsız Duy Beni...

"Hatasız kul olmaz...hatalarımızla varız." başlıklı yazımda Orhan Gencebay'ın aynı adlı şarkısının videosunu paylaşmıştım. İlk çıktığı yıllarda çok popüler olan ve son albümde Tarkan'ın seslendirdiği şarkı bu günlerde dilime dolandı. Bilhassa da şarkının nakarat kısmı. Mutfakta ocağın başında olabildiğince yüksek perdeden, 
-Feryadaaa gücüm yoook...feryatsız duy beniiii...duy beniii...diye çığırıyorum.
Annem, fırsatı kaçırır mı?
-Kimmiş o? dedi.






Eski günlerde, gençliğimizdeki gibi -ağız aramak maksadıyla- sorduğu soruyu anlamazlığa gelerek...
-Kimi soruyorsun anne, dedim. 
Annem, kendisinin de genç bir kadın olduğu eski günleri hatırlamak hoşuna gittiği için olsa gerek, yüzünde kocaman bir gülümseme ile yarı şaka, yarı ciddi, 
-Kimin için feryad ettiğini soruyorum, dedi.

Annem anlaşılan benden umudunu kesmemiş. Bir erkeği sevdiğimi düşünüyor.
-Ah! anne, dedim. Ben artık büyüdüm, hem de çok büyüdüm.
-O kadar büyüdüm ki; feryadım, benim gibi aciz bir kul olan bir ademoğluna olamaz. Ayrıca, feryada gücü olmayanın feryadını insanoğlu duyamaz.

Şarkı nerden baksanız 35-40 senelik. Orhan Baba bu şarkıyı yaptığı zaman hepimiz çok gençtik. O yıllarda ben de sevdiğime bu şarkıyla seslenmiş olabilirim ama o yıllar çok gerilerde kaldı. Ve bu geçen yıllarla beraber öğrendik ki; bizi hatalarımızla sevecek ve sesimizi feryatsız duyacak bir insanoğlu aramak beyhûde.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...